شوشترندا

صدایی که سالهاست گوش تاریخ را می نوازد و تاریخ با افتخار می شنودوراه را باز می یابد

 
حاج اکبر ارده چی درگذشت
نویسنده : ع - سوارنژاد - ساعت ۱٠:٥۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢۱ فروردین ۱۳٩٠
 

این مطلب که قبل از تشییع جنازه مرحوم ارده چی در روزنامه فرهنگ جنوب درج گردیده است ،برای ماندگاری بیشتر و اطلاع همشهریان و مطالعه کسانی که فرصت تهیه روزنامه را نداشتند در این وبلاگ می آورم تا به نحو شایسته از او یاد با احترام نموده باشم:

در این دنیا خیلی از آدمها آمده اندو چند صباحی زندگی کرده اند و رفته اند،خیلیها را نمی شناسیم  و بعضی را که می شناسیم خاطره ای از آنها را در ذهن نداریم ،بعضی از آنها آثار فاخر و ارزشمندی از خود بر جای گذاشته اند و همین اثر آنان را جاودانه نموده است و در اوراق تاریخ ثبت و سینه به سینه سجایا و اوصاف شان به نسلهای دیگر انتقال داده می شود و به عنوان یک الگو و نمونه و بهره گیری و الگو پذیری از مشی و شیوه و سیره اخلاقی آنان رهگشای بن بست های اجتماعی در اعصار خواهند بود  .

 آنان که در قلب مردم جاودانه مانده اند شاید یک شعر،یا یک جلد کتاب یا یک مکان مقدس را بنا نهاده اند،ویا با آفرینش و ابداع یک جریان تحول و نوآوری را برای جامعه به ارمغان آورده اند یا در تحکیم پایه های اعتقادی وباورهای ملی و دینی گامهای اساسی برداشته اند و شرایط و امکانات جدیدی را برای آرامش و رفاه و بهداشت روانی مردم و خدمت به جامعه انسانی رقم زده اند تا با تعیین این مسیر درست مطالبات جمعی محقق شوند .در زمره مردانی که نامشان در سینه ها می ماند می توان اکبر ارده چی را نام برد که از خاندانی سر و پا شور و شوق حسینی متولد شد.

حاج علی اکبر ارده چی از جنس مردان حرکت آفرین و تلاشگر و همسو با مطالبات مردم بود و در این راه شب و روز را نمی شناخت .او که با گذر از نامهربانی های روزگار عرصه های مختلف را تجربه نموده بود در سکوتی بهت انگیز دار فانی را وداع گفت و در این وداع تلخ که  در میان گود مقدس زور خانه و اجرای کباده کشی در ورزش باستانی که نشان از رزم آوری ایرانیان دارد عروج به سوی خالق لایزال را آغاز نمود.اکبر ارده چی که در دوران دفاع مقدس پشتیبان خوب و دلگرم کننده رزمندگان جبهه ها بود،در ایام محرم و صفر یاریگر هیئتهای عزاداران حسینی و خادم مقام ابوالفضل العباس و توقفش در روز عاشورا در سه راهی سادات شوشتر با قواره هایی که بر دوش مداحان اهل بیت می انداخت تا نوکری خود را به آستان اهل بیت و تجلیل از ذاکران و خادمان به تمام انجام دهد،در میادین ورزشی حضورش برای دلگرمی ورزشکاران و فریادهای مکررش که همیشه برای مساعدت و جمع آوری کمکهای مردمی شنیده می شد،تلاشها و پیگیریهای دائمی و دلسوزانه اش برای راه اندازی دانشکده علوم پزشکی در شوشتر ،حضور فعال در هیئتهای حل اختلاف برای رفع و رجوع مسائل مردم،حضور انر‍ژیک و موثر و بی ریا و شجاعانه ایشان در انتخاباتهای مختلف و اعتقاد به حضور حداکثری مردم و ترغیب و تشویق برای شرکت در امر انتخابات به عنوان یک وظیفه دینی و ملی ،و او یک پای ثابت مراسم و مجالس مذهبی و برنامه ها ی اجرایی بود و برای آبادانی شهرش از هیچ کوششی دریغ نمی کرد و شجاعانه بر خواسته هایش پافشاری می نمود و استوار در راه دفاع از انقلاب و آرمانهای آن سر از پا نمی شناخت .راهنماییها و همراهی هایش را که به یاد می آورم اشک مجالم نمی دهد و اگر برای مصیبت ها اشک نبود چه می کردیم ! راضی به رضای پروردگار یم و تسلیم اراده اش می شویم و باور می کنیم که دیگر با ما نخواهد بود.فردا گواهی خواهم داد که او برای آبادانی شوشتر تلاش بسیار نمود و برای همگرایی و وحدت مردم گامهای ارزنده ای برداشت و اگر مدرک تحصیلی نداشت ولی درسهای زیادی به دیگران یاد داد و با صبوری خیلی از گره ها را گشود .

حاج اکبر ارده چی از میان مردم پرکشید و رفت و قطعا"خلا او تا مدتها در شوشتر پر نخواهد شد این ضایعه اسفناک را به همه خادمان اهل بیت ،هیئتهای عزاداری حسینی و مردم شریف شوشتر تسلیت و تعزیت می گویم و از خداوند رب العالمین برای ایشان غفران و برای خانواده محترم شان صبر و شکیبایی طلب می نمایم.