شوشترندا

صدایی که سالهاست گوش تاریخ را می نوازد و تاریخ با افتخار می شنودوراه را باز می یابد

 
رمضان 7
نویسنده : ع - سوارنژاد - ساعت ۸:٤٢ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۳۱ امرداد ۱۳۸٩
 

آنچه در ماه رمضان و بر روی سفره افطار خواهان زیادی داشت و برای آن شتاب می شد غذای رنگینک بود .رنگینک از رطب های باغ خان یا باغ سید باقر یا باغ دورقی شوشتر که حلاوت و مزه خاصی داشتند .رطبها را بصورت فشرده در بشقابهای دوری پس از خارج کردن هسته آنها کنار هم قرار می دادند و آرد را با روغن سرخ می کردند و بر روی رطبها می ریختند به دلیل تعداد زیادی که در خانه بودیم گاه تعداد رطبهای رنگینک را تقسیم می کردند و سهمیه بندی می شد و این قصه تا پایان ماه مبارک ادامه داشت و خرید رطب و آوردن آرد از گونی آردی که در ته انبار قرار داشت و برای پخت نان تهیه می کردیم و خرید روغن از دکان مش رضا عباسی اموراتی بود که هر کدام را یک نفر بعهده داشت و زیبا بودند و مفهوم مسئولیت پذیری را انتقال می دادند . غذای مقوی رنگینک هم دورانی داشت و برای خود صفایی ، که با خاطره اش خوش می شویم.

چند روز پیش فرزندم صدایم می زد که خرمای خوبی خریده ام در سطل پلاستیکی مال خشت است و دیروز می گفت یک بسته خرمای مضافتی آورده ام تولید بم است هوس کردم به یاد آنروزها رنگینک درست کنم اما مزه رطب باغ خان چیز دیگری بود .