شوشترندا

صدایی که سالهاست گوش تاریخ را می نوازد و تاریخ با افتخار می شنودوراه را باز می یابد

 
رمضان 3
نویسنده : ع - سوارنژاد - ساعت ۱٢:٤۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٥ امرداد ۱۳۸٩
 

بعد از افطار پدر دست فرزند را می گرفت و به مسجد می برد و در کنار پدرفقط دیگران را نظاره می کرد که قرائت قرآن می نمایند گاهی بازیگوشی هم چاشنی می شد .مش حسین یادش بخیر خادم مسجد بود و مخالف بود در جلسه قرائت قرآن که مخصوص سالمندان بود بچه همراه آورده شود و همیشه از بچه ها گلایه داشت و صدایش بلند بود غیر از ماه رمضان درب مسجد را می بست تا بچه ها وارد مسجد نشوند .بعد از ختم جلسه صلوات می فرستادند و به میدان محل برای تماشای بازی (اش تی تی)می رفتند این کار سینه به سینه به نسلهای منتقل و به عنوان یک میراث بجای می ماند.

حالا همان بچه های کوچکی که دست در دست بابا به مسجد می آمدند جلسات قرآن مسجد را اداره می کنند و برای شادی و آمرزش روح مرحوم مش حسین فاتحه می خوانند اما با این تفاوت که دست فرزند را در دست و همراه ندارند !صوت دلنشین قاریان شوشتری واقعا" شنیدنی است