شوشترندا

صدایی که سالهاست گوش تاریخ را می نوازد و تاریخ با افتخار می شنودوراه را باز می یابد

 
انتخابات (9)
نویسنده : ع - سوارنژاد - ساعت ٤:٠٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٦ بهمن ۱۳٩٠
 

مدتی در آثار ادبی جستجو می کردم تا اشعاری در خصوص ویژ گیهای کاندیداهای انتخاباتی و نحوه گزینش آنان توسط مردم بیابم با این اعتقاد که زبان شعر رساترین زبان برای ابلاغ پیام و شنیدنی ترین کلام که برای همه خوشایند ست و با تعابیر و استعارات مفاهیم را منتقل می نماید لذا در برخورد با ابیات بسیار و قرائت دیوان های شعرا  بهترین و رساترین را در شعر سوره تماشا مرحوم سهراب سپهری دیدم  که در آستانه آغاز تبلیغات انتخاباتی کاندیداهای نمایندگی مجلس شورای اسلامی  آن را مناسب یافتم و تقدیم می کنم  تا به عنوان  یک راهبرد مورد توجه قرار گیرد و با موشکافی عمیق از میان افراد گزینه خود را انتخاب نماییم  آنچه می توان گفت  صفات کاندیداها باید صفت درخت باشد زیرا درخت سرسبز ،سربه زیر و افتاده اما سربلند و رو به آسمان و بر روی شاخه هایش جانداران بسیار را جای خواهد داد و همه موجودات می توانند از سایه اش استفاده کنند و از میوه هایش بچینند و موجودات را دسته بندی نمی کند  کار درخت خدمت رسانی به موجودات روی زمین  است که ریشه اش در اوست و نگهداشت ریشه ایستادگی و ماندگاری و زندگی را با خوددارد و درخت بسیارزمانی به تماشای عابران نشسته است اما هرگز زبان به برملای رازها نگشود و ایستاد تا زمین را زیبا کند گردو غبار را به خود گرفت و سیلی های محکم طوفان را بر گونه اش پذیرفت تا زندگی آسان شود!. رهایی از سیاسی کاری و سیاسی بازی و کمر همت برای خدمت بستن و نفی همه الهه ها و توکل بر الله که خالق زیباییهاست جهان را در نگاه ما زیباخواهد کرد باید مانند درخت بارور شویم تا خستگان در سایه سارش بیارامند و تماشای برگها ی سرسبزش شادابی را به ارمغان آورد و تنه تنومندش هوا را تازه کند و برای تنفس تلطیف نماید .حیف نیست زیبایی تنه درخت را نبینیم و به صندلیهایی که از آن ساخته می شود بیندیشیم؟

باید قدرت خدا را باور کنیم و به او تکیه نماییم تا پیروزی و بهروزی و سعادت را برای ما فراهم آورد. چه زیبا سهراب سپهری سرود روحش شاد :

جای مردان سیاست بنشانید درخت

که هوا تازه شود...

به خدا ایمان آرید،

به خدایی که به ما بیلچه داد

تا بکاریم نهال آلو؛

صندلی داد که رویش بنشینیم

و به آواز قمر گوش دهیم،

به خدایی که سماور آورد

از عدم تا لب ایوان آورد،

وبه پیچک فرمود:

"نرده را زیبا کن!"